ฝนตกแผ่วในคืนที่เงียบงัน คืนนั้น ละอองน้ำ แตะลงบนกระจกหน้าต่างของห้องพักเงียบ ๆชั้นแปด กลิ่นกาแฟที่หลงเหลือเพียงจาง ๆปะปนกับความนิ่งงันที่อาศัยอยู่ในห้องนี้มานาน ราเนียยืนหันหลังให้หน้าต่าง สวมเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่—เพื่อป้องกันหัวใจ ให้รู้สึกปลอดภัย

เสียงเคาะประตูปลุกบางอย่างในใจขึ้นมาทันที

porn อาร์กา

ชื่อนั้นมากับเรื่องราวที่ยังไม่จบ ความทรงจำที่ไม่เคยเลือนหาย เวลาห้าปีที่แยกจากกัน โดยปราศจากคำลา และในตอนนี้ เขาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ ดูเติบโตขึ้น—แต่สายตาคู่นั้นยังคงเหมือนเดิม

"ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน" อาร์กาเอ่ยเบา ๆ

ราเนียพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเชื้อเชิญเขาเข้าไป

ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน ระยะห่างระหว่างพวกเขาตึงเครียดยิ่งกว่าความนิ่ง ทุกการเคลื่อนไหว—ท่าทางสงบของเขา และท่าทีที่ไม่มั่นคง—ล้วนเก็บกดความรู้สึกที่ค้างคาในใจ

"ผมยังจำคืนนั้นได้ดี" อาร์กาพูดอย่างช้า ๆ
"เรายังมีเรื่องที่ค้างไว้" ราเนียตอบ เสียงของเธอแผ่วเบา

สายตาของทั้งสองประสานกันโดยไม่หลบ เวลาไม่เดินต่อ ไม่มีการใกล้ชิดทางกาย แต่บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูด จากความรู้สึกที่ถูกกดไว้ อาร์กาขยับเข้าใกล้เล็กน้อย—ใกล้พอให้ราเนียสัมผัสถึงอดีต

"ถ้าผมจะเข้าใกล้คุณตอนนี้" เขากระซิบ "ไม่ใช่สิ่งที่ผ่านมาแล้ว"

ราเนียนิ่งเงียบ และเมื่อเธอเปิดตาขึ้นอีกครั้ง คำตอบของเธอไม่ต้องเอ่ย เธอเพียงขยับเข้าไปใกล้

ฝนด้านนอกตกหนักขึ้น ผ้าม่านขยับตามลม และระหว่างจิตใจที่เคยบอบช้ำ คืนนั้นกลายเป็นช่วงเวลาปลอดภัย—สถานที่ที่ความทรงจำเก่าได้กลับมามีตัวตน โดยไม่ต้องมีคำอธิบาย